|
Αν με κυνήγι πάντα ζω, τουφέκι δε βαστάω ψαράς δεν είμαι, μα παντού τα δίχτυα μου τα στήνω. Τι είναι;
Άσπρος γεννιώμαι, πράσινος καταντιώμαι σαν τους τρεις παίδας στο καμίνι με βάζουν από πάνω με ρίχνουν κι από κάτω με βγάζουν.
Άσπρος κάμπος, μαύρα βόδια.
Η αράχνη
Ο καφές
Η σελίδα του βιβλίου |