Βάρη αμέτρητα βαστά στη ράχη την πλατιά της, μα να σηκώσει δεν μπορεί ούτε βελόνι ελαφρύ ούτε έναν κόκκο άμμο.

Δεν μπορεί να περπατήσει, δε μιλάει, ψιθυρίζει, τη δροσιά του μας χαρίζει.

Καράβι δωδεκάσφηνο, κάθε σφήνα κι όνομα.

Η θάλασσα

Το δέντρο

Ο χρόνος